محمد على شاه آبادى ( مترجم : زاهد ويسى )

449

رشحات البحار ( فارسى )

فطرت خوف خداوند متعال مىفرمايد : إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ « 1 » اثبات اين امر چند مقدمه دارد : مقدمه يكم مسلما هر انسانى داراى معشوق و محبوب است . مانند وجود خودش ، كمالات وجودش ، طبيعت ، قوا ، اولاد ، اموال ، عشيره ، دوستان ، رفقا ، همسر و . . . و اين امرى واضح است . مقدمه دوم واضح است كه اين محبوبان قائم به ذات نيستند و گرنه به اضداد و نقايض خويش تبديل نمىشوند . از سوى ديگر ، انسان بما هو انسان ، قيوم انها نيست ؛ زيرا واضح است كه اين امور تحت مشيت و اراده او نيستند . مقدمه سوم واضح است كه اضداد محبوبات وى منفور او هستند و با وى سازگارى ندارند . مانند مرگ ، جهل ، ناتوانى ، فقر ، و بيمارى . از سوى ديگر ، وقوع اين امور ( ضد محبوبات وى ) تحت مشيت او نيستند تا وى انها را دفع نمايد . مقدمه چهارم پس از تحقق اين مقدمات ، انسان همواره در حاق فطرت به‌طور قطع

--> ( 1 ) . فاطر ( 35 ) : 16 .